Love on the Air

       Bakit nga ba usung-uso ang mga tagapayo sa radyo? Dati, andyan si Tiya Dely na nagpapayo sa mga mayroong problema sa buhay. Buhay pag-ibig o maging anuman ‘yan. Sa TV ay naroon din si Joe D Mangoe, Lovingly Yours  Helen at iba pa. Ngayon naman ay andiyan sina Papa Jack, Papa Dan at kung sinu-sino pang tagapayo sa FM Stations. Dati-rati pabasa-basa lang ng sulat ang mga dj . Pero kinalaunan ay naging interactive na ang mga ito. Kung saan ay personal nang tumatawag ang mayroong mga problema.   At buong giting naman itong hinahanapan ng lunas ng tagapayo.

    Hindi ba talaga alam ng mga tao ang kanilang gagawin sa buhay nila kaya humihingi sila ng payo sa mga ito? O baka naman gusto lang nilang ma-broadcast para mapag-usapan ang kuwento ng kanilang buhay? Malas mo lang kung nakikinig pala ang taong naging ugat ng iyong problema. Dahil malamang sa hindi ay panibagong problema na naman ito. Kumbaga sa magsyota ay parang kiss and tell ang dating mo.
    Okey lang sa mga nanghihingi ng payo  na inookray-okray sila ng mga dj pati na rin ng mga listeners na mahilig mag-react. Natural lamang na okrayin ka ng mga ‘yan kung sa palagay nila ay nagpakatanga o tanga ka? O ‘di-kaya’y kung taliwas ang gusto mong mangyari sa inaakala nilang tama. Magpapayo ka tapos iba naman pala ang gusto mong gawin o mangyari. ‘Di ba’t mas mainam kung making ka na lang muna. Tutal naman sa huli ay ikaw rin naman ang magpapasya para sa sarili mo.

    Ako man ay naranasan ko na ring humingi ng payo sa isang announcer sa AM Station. Kaka-break lang kasi namin noon ng gf ko at siyempre medyo broken hearted ang lolo n’yo? Bakit ko nga ba naisipang makahihingi-hingi ng payo noon. Wala lang trip ko lang. Alam ko namang lilipas din ang sakit na nararamdaman ko. Kumbaga sa bagong tuli ay medyo masakit pa. Pero kapag natuyo na ang sugat ay okey na ang lahat.

    Puwede naman akong humingi ng payo sa mga kaibigan ko. Pero huwag na lang dahil baka mas malala pa ang problema nila sa akin. Kung hindi naman ay baka alaskahin lang nila ako. Mas maganda rin sana kung humingi na lang ako ng payo sa mga manginginom dyan sa tabi-tabi na mahihilig ding magbigay ng advice. Tapos bandang huli sasabihin lang nila, alak pa! O di-kaya’y humingi ng payo sa mga matatanda na kakilala ko. Aba’y sa dami na nilang karanasan kaysa akin. Malamang ay ituring lang nilang napakasimple ng problema ko. Humingi na rin sana ako ng  payo sa pastor nang sa gayun ay maipag-pray over pa niya ako. Dahil puwede niya akong mapagkamalan na parang may sapi lang. Mas maganda rin siguro kung sa psychologist na lang ako hihingi ng payo. Ang ikinatatakot ko lang ay masabihan pa ako na ang laki ng sira ng utak ko ba’t di pa ako magpalagak sa mental hospital?  Putsa naman ‘pag sa abugado ako hihingi ng payo baka samu’t saring batas ang ilatag sa akin na sagot sa problema ko kaya huwag na lang din.

    Hindi porke’t humihingi tayo ng payo ay hindi natin alam kung ano ang solusyon sa  problema natin. Maliban na lang kung ang problema natin ay di natin alam ang pormula sa isang mathematical problem. Aba’y mahirap nga ‘yan lalo na’t kung boploks tayo sa Math.Dehins na rin uubra ‘yung kasabihan na, “You cannot face the problem if the problem is your face.” Dahil sagot na ‘yan ng Belo at Calayan Group.  Puwede naman kasing may naiisip tayo tapos kailangan din nating ihambing ang payo ng ibang tao sa atin. Hindi lang naman iisa ang sagot sa problema natin. Kung ‘di umubra ang option 1, puwedeng ang option 2. Kung wala pa rin ibang usapan na ‘yun.  Pero kung ako ang tatanungin isa lang ang masasabi ko, BAHALA KA SA BUHAY MO

Minsan Isang Tag-ulan

Minsan isang tag-ulan

Nakaulayaw ko ang katahimikan

Nag-iisa lang sa aking kinalalagyan

Nananabik na mahanap ang paraluman

Na makakasama sa kaluwalhatian.

Minsan isang tag-ulan

Nagtagpo tayo sa isang limot na daan

Nagkakilala kahit 'di inaasahan

Ang ulan ay nagkaroon ng kahulugan

Doon umusbong ang ating pagtitinginan.

Minsan isang tag-ulan

Ikaw'y aking inibig at niligawan

Salamat at ito rin ay 'yong sinuklian

Nag-uumapaw sa puso ang kagalakan

Bumabaha sa dibdib ang nararamdaman.

Minsan isang tag-ulan

Naglalakad tayo habang nagpapayungan

Ngunit nabasa pa rin ang ating katawan

Tila ang langit tayo ay binabasbasan

Tayo nga ba ang tunay na kagkapalaran?

Minsan isang tag-ulan

Ikaw ay nagpaalam na para lumisan

Tapos nang lahat sa ating pagmamahalan

Tila bagyo na sa buhay ko'y nagdaan

Huminto man narito pa rin sa isipan.

Minsan isang tag-ulan

Sumulat ako ng tulang may kapanglawan

Ang bigat ng loob ko ay nagpupulasan

Naaalala kita sa pagbuhos ng ulan

Dito nagmula't natapos ang kasaysayan.

Buko Shake, Negosyong Cool na Cool

     

    Kapansin-pansin na parang kabuteng nagsipagsulputan ang negosyong buko shake. Kahit saan ka kasi magpunta ay makakakita ka ng cart na ganito ang produkto. Iba-iba ang kanilang pangalan gaya ng Bukolicious, Buko Pandan, Buko Extreme, Buko Corner, Facebuko, Buko Madness, Buko Juan, Buko Maxx, Buko Stop, Buko Martin, Buko Station at marami pang iba. Kung tutuusin matagal na ring patok ang buko. Makikita mo na maraming nagtitinda ng palamig na buko sa kalye. Pero siyempre, iba ang buko shake dahil  pinaganda o pinasosyal ang dating nito.

    Sino ba naman ang ‘di maeengganyong bumili ng malinamnam na buko shake? Lalo na’t tayo ay nasa bansang mainit lagi ang panahon. Mabibili ito mula bente hanggang singkuwenta pesos. Nakadepende  sa sukat kung small, medium ba o large. Mas mahal kumpara sa palamig pero ‘di hamak na malinamnam ang lasa ng buko shake. Puwede na sigurong itapat sa halo-halo na matagal na ring kinahuhumalingan nating mga Pinoy.

    Isa sa nagnenegosyo ng buko shake ay si Junjun Banaas, franchisee ng Buko Station. Nakapuwesto ang kanyang cart sa tabi ng hi-way sa Brgy. Muzon, Taytay, Rizal. Ayon sa kanya ay nagbayad siya ng franchise sa halagang dose mil. Pero ‘di ito kumpleto. Nagpagawa lang siya ng cart sa kanyang tatay na ginastusan niya ng tatlong libong piso. Tinuruan lang siya ng Buko Station kung paano gumawa ng produkto tapos siya na ang bahalang dumiskarte. Mas mahal kasi ang bayad kapag full package. May walumpung libong piso, may pitumpung libong piso. May mas mababa o mas malaki pa rito ang bayad. Depende na rin sa patakaran ng kumpanya.

    Nagkaroon ng ideya si Junjun na pasukin ang pagbu-buko shake nang minsang magawi sila ng kanyang misis sa palengke. Bumili sila roon ng buko shake at nasarapan naman sila. Napansin nilang mag-asawa na marami ang bumibili ng naturang produkto. Nasabi ng kanyang misis na mukhang maganda itong maging negosyo, na agad naman niyang sinang-ayunan. Tamang-tama naman na may pera silang naipon kaya’t ‘yun na ang kanilang ginawang puhunan.
  

    Bago mapasok sa pagnenegosyo si Junjun ay naging promodizer at stock man siya sa isang grocery. Naranasan niya ring maging service crew sa isang kainan. Ramdam niya na walang asenso sa pag-iempleyo kaya’t nagpasya siyang magnegosyo. Dito kasi ay may tsansa na umunlad ang buhay kumpara kapag namamasukan ka lang.

    Noong una ay naglagay lang si Junjun ng cart sa harapan ng kanilang bahay. Malakas naman ang benta dahil maraming tao sa kanilang lugar. Naikuwento niya na sa mga unang araw nang magtinda siya ng buko shake ay tumutubo siya ng dalawang libong piso. Nagpasya siyang magbukas ng isa pang outlet.  Ang cart niya sa harapan ng kanilang bahay ay ipinaubaya na lang niya sa kanyang ina dahil wala itong hanapbuhay. Sa ngayon, ang gusto na lang niyang mangyari sa kanyang negosyo ay makapagbukas siya ng isa pang outlet para magkaroon ng dagdag na kita. Usung-uso kasi ito, ‘ika nga strike while the iron is hot. Pero sa tingin niya ay magtatagal ang ganitong uri ng negosyo sa merkado. Gaya ng pagkain kailangan din natin ng inumin.

    Para kay Junjun, halos pare-parehas lang naman ang lasa ng buko shake. Dahil pare-pareho lang naman ang sangkap na ginagamit sa paggawa rito gaya ng buko meat, gatas, syrup at siyempre pa kinaskas na yelo! Sa kanyang palagay ay nagkakatalo-talo na lang sa tamis. Sinabi pa niya na maganda ang pag-inom ng buko dahil nagsisilbi itong gamot sa UTI at nagpapaganda rin ng daloy ng dugo.

    Nang tanungin naman siya kung ano ang balak niya kapag tag-ulan, sinabi niya na ‘di muna siya magtitinda dahil sayang ang yelo at matutunaw lang. Pero alam naman natin, dito sa atin kahit na tag-ulan ay mainit pa rin ang klima kaya’t meron at meron pa ring bibili ng buko shake.

   Walang ibang maipapayo si Junjun sa mga gustong magnegosyo kundi magtiyaga lang. Aniya, “Maraming pagsubok na dumarating sa pagnenegosyo. Kung ‘di ka magtitiyaga babagsak agad ang negosyo mo.”