Sa pag-ugoy ni bagyong Ondoy!

Kamakailan lamang ay rumagasa ang bagyong si Ondoy. Maraming lugar sa Metro Manila ang nalubog sa baha. Ganun din naman sa bayan ng Rizal kabilang na ang Cainta, San Mateo at Rodriguez at iba pa na binaha rin nang husto. Wala ritong kawala mapahirap man o mayaman. Katunayan ay maraming mga subdibisyon ang lumubog sa baha. Nag-iwan si Ondoy nang mahigit sa isang daang patay at pagkasira ng milyun-milyong halaga ng ari-arian.

Kahit pa ang mga lugar na dating hindi naman binabaha kapag mayroong bagyo ay binaha rin. Ang isa sa matinding dahilan, bukod sa malakas ang bagyo ay ang mga baradong kanal na dulot ng mga basura!

Iba’t ibang kuwento o eksena rin ang nalikha ni Ondoy. Nariyan ang ipinamalas na kabayanihan ng mga rescuer, na hindi nagdalawang-isip na tumulong sa mga na-trap sa kani-kanilang ikalawang palapag ng bahay o ‘di kaya’y sa bubungan. Kahit ang simpleng pag-alalay lang sa mga tumatawid sa baha at pagtutulak ng mga sasakyang lumubog sa baha ay maituturing na ring isang kabayanihan.

Marami ring na-stranded na mga pasahero kung saan-saang lugar. Kabilang na ang mga galing Cubao na pauwi sa Cogeo, Antipolo at iba pa. Nagmistula tuloy alay-lakad ang eksena, ‘yun nga lang ay sa baha! Marami namang truck ang nagpasakay kaso sa dami ng mga tao ay ‘di nila kayang isakay ang lahat. Isa pa, usad pagong din ang andar ng sasakyan kaya’t mas pinili talaga ng iba na maglakad para lang makauwi sa kani-kanilang bahay.

Ang kahabaan ng Marcos Hi-way papuntang Masinag ay nagmistulang ilog. May mga kababayan pa tayo na ginawang raket ang pagpapasakay sa kanilang balsa-balsahan. Habang ang ilan naman sa mga bata ay nagsipaglaro at lumangoy pa sa gitna ng baha. ‘Di alintana na maaari silang magkaroon ng sakit sa balat dulot ng maruming tubig.

Siyempre, bumaha rin ng relief goods sa mga nasalanta ng bagyo mula sa iba’t ibang sektor ng lipunan. Kaliwa’t kanan din ang mga isinagawang medical mission. Masarap isipin na kapag ganitong may sakuna ay nabubuhay ang diwa ng bayanihan sa ating mga Pinoy. Maging si Apple Deapp, isang Pinoy na mieyembro ng international group na Black Eye Peas ay nanawagan pa sa buong mundo na tulungan ang mga biktima ng bagyo sa atin.

Ang maganda sa atin, kapag may dumarating na sakuna ay nagagawa pa nating ngumiti at tumawa. Ang iba nga ay idinadaan sa biro ang mga pangyayari. Kahit mayroong nang nakikitang lumulutang na ahas ay idinadaan sa biro. May ilan nga lang na nakagat ng ahas. Marahil ay alam nating huhupa rin ang malakas na ulan at muling sisikat ang araw.

Isang taos-pusong pakikiramay sa lahat ng mga namatayan ng kaanak dahil sa pananalasa ni bagyong Ondoy.

Kuwentong Lasing: Ang librong malakas ang tama!

Mga kaibigan, narito na ang launaha-unahang libro tungkol sa alak sa 'Pinas! Siguradong lahat ng umiinom ng alak ay makaka-relate. Puwede rin itong basahin ng kahit hindi pa umiinom ng alak. Hanapin n'yo na lang sa mga bookstore. Sana ay inyong suportahan. Basahin ang introduksiyon na nakasulat sa libro bilang free taste...


Panimula



Sa wakas ay narito na ang libro tungkol sa alak. Tatagayan kita ng mga kuwentong nagbuhat kung saan-saan. Hindi sa pinapangunahan ko ang magiging reaksyon mo. Pero alam kong sa paksang aking napili ay tatamaan ka na ng hilo . Relaks lang, umayos ng upo. Kaunting warm up muna, inhale, exhale.

Exhale, inhale.

Tapos na, hindi ka na makahinga? Sige, ituloy lang ang pagbabasa. Kunwari ay seryoso ka sa ginagawa mo para umelibs sa iyo ang mga kasama mo. Wow, genius nagbabasa ng libro! Huwag lang pahalatang tungkol lang pala sa alak ang binabasa mo. Baka sabihin pa nilang bad influence ang author kahit hindi.

Hindi ka tuturuan ng librong ito kung paano ang uminom ng alak dahil baka nga marunong ka na at mapahiya pa ako. Malay ko kung malakas ka ring uminom gaya ng iba. Tamang kuwentuhan lang tayo rito at walang personal. Hindi man tayo close, puwede mo akong ituring na ka-beermate. Pag-uusapan natin ang ilang bagay-bagay na naglalaro sa isipan ng mga taong nasa impluwensiya ng alak. Makikita ito natin sa kanilang ikinikilos at pagsasalita. Ang ilan dito ay tungkol sa kabuwisitan at siyempre mawawala ba naman ang katuwaan? Kung mayroon mang mga tao na interesanteng pag-usapan aba’y ang mga manginginom na ‘yun. Para maging patas isinama ko na rin ang mga karanasan ko na tiyak na kapupulutan ninyo ng aral.

Bago ko pa ikuwento nang ikuwento ang kabuan ng libro ay ititigil ko na ang pasakalye. Huwag kang bibitaw sa pagbabasa. Tapos kung ano man ang nabasa mo puwedeng sa atin-atin na lang. Huwag mong ikukuwento sa iba. Mas mabuting pabilhin mo rin sila ng kopya para ayos ang buto-buto.


Cheers!


William M. Rodriguez II

Earth Art Para sa Makabuluhang Sining

Sa panahon ngayon na tila hindi na aware ang karamihan sa ating kapaligiran kung ito ba ay nasisira na o hindi. Dahil ang mahalaga lang para sa kanila ay ang mabuhay nang walang pagsaalang-alang sa pisikal na kaanyuan ng mundong kanilang ginagalawan. Mabuti na lamang at mayroon pa ring mga organisasyong nagsusulong para pangalagaan ang kalikasan. Sila ang tinatawag nating mga environmentalist.

Ngunit hindi lamang sa pamamagitan ng pagtatanim ng mga puno maipapakita ang pagmamahal sa kalikasan kundi pati na rin sa pamamagitan ng sining. Kaya't nabuo ang EARTH ART para imulat ang mga tao sa kahalagahan ng kalikasan para sa lahat ng nilalang. Bukod dito ay kanila ring itinataguyod ang ating mga kulturang katutubo para hindi ganap na mabaon sa limot ng sambayanang Pilipino. Makikita sa bawat likhang-sining ng kanilang mga miyembro ang ganda at makukulay na obra na pawang nagtatampok ng mga ganuong uri ng paksa.

Ang EARTH ART ay itinatatag noong taong 2006 kasabay ng pagdiriwang ng World Environment Month. Ito ay pinasuimulan ng mga batikang pintor na sina Leo Meneses, Nick Aranda, Vic Dabao, Teddy Santos, Fritz Silorio, Armida Francisco at Zaldy Arbozo na tagapagtatag din ng SINAG artist na nakabase sa Antipolo. Isa sa mga layunin ng grupo magkaroon ng ng ganap na kamalayan ukol sa balanse ng ekolohiya ang mga mamamayan. Bunsod nito ay nilalabanan nila ang alinmang gawa ng makasariling panghihimasok at pagwasak ng tao sa kalikasan para maiwasan ang paglaho ng mga uri ng nabubuhay, puno man o hayop, at maging ang pagkawala ng buhay ng tao. 

Ang EARTH ART ay hindi lang nakasentro sa pagguhit kundi nagsasagawa rin sila ng mga pagtatanghal, workshop, pananaliksik at dokumentasyon, pakikisalamuha sa mga komunidad, at iba pa. Nakikipag-ugnayan din sila sa iba't-ibang sektor ng lipunan para mapag-usapan ang mga isyung pang-kalikasan na nakakaapekto sa ating pamumuhay. Nais kasi ng grupo na hindi lamang manatiling nasa kuwadro ang kanilang ipinaglalaban kundi maisapraktika ito at mabigyan ng buhay sa realidad. Buo ang kanilang paniniwala na sa pamamagitan ng kanilang mga ginagawa ay maimpluwensiyahan nila ang iba nang sa gayun nga naman ay magkaroon din ang mga ito ng malasakit sa Inang Kalikasan. Mahalaga diumano ang ganitong kaisipan, ang kalikasan ay kailangang ipreserba. Dahil ito ay hindi lang kabilang sa kasulukuyang henerasyon kundi para sa susunod pang salinlahi. Kasama nga rin dito ang ating kulturang katutubo na kailangang magbanyuhay sa kabila ng pagyakap ng karamihan sa kulturang banyaga.

De kuryenteng biyahe

Sa modernong panahon, hindi na kataka-taka ang pagpapatakbo ng sasakyan na ang ginagamit ay kuryente imbes na gaas. Siyempre, nangunguna na rito ang mga tren ng LRT at MRT na kayang maglulan ng kung ilang libong katao sa loob ng isang araw.

Hindi pa nga lang gaanong kalat ang mga sasakyang de kuryente dahil ang sektor ng transportasyon ay nakadepende pa rin sa paggamit ng gaas. Kaya’t kapag nagkakaroon ng pagtaas ng presyo ng langis sa pandaigdigang pamihilan ay apektado ang lahat. Nagiging sanhi pa nga ito ng pagtaas ng presyo ng mga bilijin. Ang iba ngang mga drayber para makatipid ay LPG ang inilalagay sa kanilang mga asakyan para umandar. Kahit alam nilang may kaakibat itong panganib kapag hindi naging maaayos ang pagkakakabit.

Mayroon na rin namang mga electric motor bike na mabibili sa ilang tindahan ng motorsiklo sa bansa. Kahit nga kotse ay mayroon na rin. Ngunit lubhang kakaunti pa lang ang mga kumpanyang gumagawa nito dahil sa ‘di pa naman malakas ang demand. Pero posibleng darating din ang araw magiging karaniwan na lang na makikita ang mga ito sa kalye. Katulad sa cellphone, kailangan din nito ng charger para magkaroon ng power. Kung bilis lang ang pag-uusapan ay hindi rin pahuhuli ang mga ito sa de gaas na sasakyan. Ang maganda sa ganitong uri ng sasakyan, dahil walang ibinubugang usok ay environmental friendly ang mga ito.

Sa kasalukuyan ay mayroon electronic jeep na bumibiyahe sa lungsod ng Makati na nagsimula pa noong Hulyo 2007 pa unang bumiyahe. Ito ay proyekto ng GRIPP(Green Renewable Independent Power Producer) at sinasabing kauna-unanhang pang-public transport na electric vehicle sa Southeast Asia.

Bukod sa Makati ay mayroon namang electric van na bumibiyahe sa lungsod ng Quezon. Pero hindi ito pampasada kundi naghahatid at nagsusundo ng mga tao na papunta sa Ali Mall hanggang Gate Way o ‘di kaya’y vice versa mula Gate Way hanggang Ali Mall. Para makasakay ay kinakailangan mo lang pumila at maghintay. Hindi ito pang-karaniwang van na alam natin na may pintuan. Ito ay walang harang kaya’t madaling makasasakay ang mga pasahero. Malaking ginhawa ito para sa mga namamasyal sa Cubao dahl ‘di na nila kailangan pang maglakad ng malayo para lang magpalipat-lipat sa iba’t ibang establisiyemento sa naturang lugar.

O, ano pang hinihintay n’yo? Tara, sakay tayo sa de kuryenteng biyahe!